مهاجر

زندگی زیباست، اما پرنده عشق، تن را قفسی می بیند که در باغ نهاده باشند و چه بهتر آن که پرنده روح دل در قفس نبندد! پس اگر مقصد پرواز است، قفس ویران بهتر، پرستویی که مقصد را در کوچ می بیند، از ویرانی لانه اش نمی هراسد. زندگی زیباست، اما ...

چه کسی جزو مفاخر قهفرخ است؟؟!!
ساعت ۱:۱٤ ‎ق.ظ روز ۱۳٩۱/۸/٧  کلمات کلیدی: دل نوشته ها

پیش مقدمه: روزی که این وبلاگ را ایجاد کردم، قصد داشتم دل نوشته هایم را اینجا ثبت کنم، ولی بی حوصلگی، کم کاری یا هر دلیل دیگر مانع از انجام این کار شد و همان طور که ازشمایل وبلاگ بر می آید بیشتر به تابلو اعلان نمرات تبدیل شده است. امروز که هوای دلم مثل هوای این روزهای تهران بد جوری ابری بود، قصد کردم به نیت اول، اینجا کمی درد دل کنم!

مقدمه: سال 1389 بود که به عنوان دانشجوی نمونه کشوری انتخاب شدم. امروز هم جای دوستان خالی! به عنوان برگزیده بخش جوان جشنواره بین المللی فارابی در حضور ریاست محترم جمهور مورد تقدیر قرار گرفته شدیم!! اما آنچه باعث نگارش این سطور شد، اتفاقی بود که شب گذشته افتاد. ماجرا از این قرار بود که در تماسی تلفنی با یکی از دوستانِ همشهری (که خبر برگزیده شدن را شنیده بود)، ایشان به شوخی گفت، کم کم داری جزو مفاخر قهفرخ (فرخ شهر، شهر زادگاهم) می شوی و از شما چه پنهان خیلی هم بدمان نیامد! یکی دو ساعت بعد، ایمیلی از طرف یکی دیگر از دوستان آمد که:


این ایمیل محتوی لینکی بود به وبلاگ قطعه 26 از حسین قدیانی، و متن وب نوشته مربوط به گفتگوی جناب قدیانی بود با حاج یدالله سمیع قهفرخی در سال 1384. و حاج یدالله سمیع همان عزیزی است که در تصاویر ماندگار پوسترهای انتخاباتی سال 88 ، آقای احمدی نژاد در حال بوسیدن دست ایشان است. با اینکه متن نوشته را قبلا در سال 84 خوانده بودم ولی با خواندن دوباره متن این سئوال در ذهنم آمد که به راستی چه کسانی جزو مفاخر قهفرخ محسوب می شوند؟

 و اما اصل ماجرا: اینکه حاج یدالله (رحمه الله علیه) کیست  را بهتر است با مراجعه به لینک بالا پی ببرید، چرا که زبان بنده از وصف ایشان عاجز است؛ ولی به اعتقاد نگارنده حاج یدالله و امثال حاج یدالله ها نه تنها از  مفاخر قهفرخ بلکه از مفاخر ملی و فرا ملی ما محسوب می شوند و اگر جناب رئیس جمهور پای ایشان را هم می بوسید، جا داشت. لذا با خودم گفتم این روزها که مصادف است با اولین سالگرد رحلت این بزرگمرد، از طریق این وبلاگ، دینم را به ایشان ادا کرده باشم.

موخره: این نوشته را برای این ننوشتم که خدای ناکرده تعریفی از خود کرده باشم یا خود را ولو یک هزارم حاج یدالله عددی حساب کرده باشم، ولی برخی رفتارها و گفتارها را که امروز می بینم و می شنوم، با خودم می گویم ما و امثال ما خیلی بیش از اینها به امثال حاج یدالله بدهکاریم، خیلی!   همین!

بعد از موخره!!: اگر لینک بالا به دلایلی باز نشد بخشی از مطلب را از اینجا یا اینجا دریافت کنید!